نادر در سال 1157 ه . ق ، براى پيگيرى توافق‌نامه كنگره نجف اشرف ، به سيد نصرالله حائرى ( م 1158 ه . ق ) مدرس وخطيب حرم امام حسين ( ع ) مأموريت داد تا با سفر به مكه ، بر اجرايى شدن مصوبات كنگره ياد شده نظارت كند . حائرى در اين سفر مورد استقبال امير مكه ، شريف مسعود بن سعيدحسنى قرار گرفت و نامه‌هاى نادر مبنى بر توافق علماى فريقين در به رسميت شناختن مذهب جعفرى ، برپايى نماز به شيوه شيعيان در مسجدالحرام و مسجدالنبى و عدم تعرض فريقين به يكديگر را به همراه هداياى نفيس نادرتسليم شريف مكه ووالى مدينه كرد . حائرى در مكه و در مسجدالحرام به روش شيعيان نماز خواند و مبلغ زيادى را از طرف نادر بين علما تقسيم كرد . شريف مسعود ، امير مكه ، نامه و هدايا را براى كسب تكليف به در بار عثمانى فرستاد و سيد نصر الله را نزد خود نگاه داشت . امير بندر جده ، ابوبكر پاشا نيز در همان سال نامه‌اى از خواهرزاده خود ، احمد پاشا - كه در مرز ارزوم مستقر بود - مبنى بر نقض مصالحه بين عثمانى و نادر دريافت كرد . بر همين اساس از شريف مسعود درخواست كرد تا سيد نصرالله را به او بسپارد تا به قتل برساند . شريف در مقابل اين خواسته او مقاومت كرد ، ولى براى رفع اتهام تمايل به تشيع از خود ، دستورداد تا بعد از هر نماز در مسجد الحرام ، شيعيان را لعن كنند . شريف پس از يك‌سال سيد نصرالله را به همراه اميرالحاج شام ، اسعد پاشا راهى استانبول كرد . سرانجام سيد نصرالله در نهم رجب سال 1158 ه . ق در ميدان باب السراياى استانبول به اتهام فساد مذهب گردن زده شد . « 1 » نادر پس از اين واقعه در نامه‌اى به سلطان محمود عثمانى از ردّ درخواست‌هاى خود گله كرد . « 2 » امپراتور عثمانى ضمن تشكر از تلاش‌هاى نادر در رفع بدعت‌ها ،

--> ( 1 ) . تنضيد العقود السنيه ، ج 2 ، ص 398 . ( 2 ) . اسناد و مكاتبات تاريخى ايران « دوره افشاريه » ، ص 132 ؛ نادر شاه و بازماندگانش ، ص 364 .